Avatar

Oordopjes in, blik strak naar beneden en de vingers vliegen over het telefoonscherm. Als je op straat loopt is het soms zigzaggen door een generatie cyberzombies. Dat is niet alleen irritant, maar de verslavende trekjes en slechte houding beginnen een maatschappelijk probleem te worden. En vooral kinderen zijn vatbaar voor permanente fysieke en lichamelijke schade.

De goudvis haalt ons in

Als aanstaande vader baart de verslaving van smartphonegebruik onder jongeren mij zorgen. Zo was er in Italië een moeder die de teveel gebruikte telefoon van haar dochter afpakte zodat ze aan haar slechte cijfers kon werken. Even later schoot de razende 17-jarige dochter haar moeder dood. Een extreem voorbeeld, maar veel ouders herkennen zich wel in de zorgen die de negatieve effecten van de mobiele telefoon met zich meebrengen. Uit onderzoek van Microsoft bleek dat het concentratievermogen van de mens, vooral dankzij de mobiele telefoon, is afgenomen van 12 naar 8 seconden. Dit is minder lang dan het concentratievermogen van een goudvis! Hoe moet dat later bij het doornemen van een studieboek van honderden pagina’s?

Genekt door onze tablet

Niet alleen psychologisch, maar vooral fysiek ziet de toekomst er niet zo rooskleurig uit. Uit cijfers van het Zorgkompas blijkt dat al 40 procent van blog-tabletnekde 8- tot 18-jarigen rug- en nekklachten heeft. Voor een groot deel is de mobiele telefoon hier de schuldige van, want door je nek te buigen kan er een druk tot maar liefst 30 kilo op je ruggengraat ontstaan. Voor jouw beeldvorming: die goedgevulde boekentas van een scholier weegt gemiddeld ‘slechts’ acht kilo.

Fysiotherapeut Marloes Kelderman weet de vinger goed op de zere plek te leggen: “de rug van kinderen is net een bonsaiboompje; het groeit in de richting waar je het heen stuurt. Als dat die gebogen houding is, krijg je een afplatting van de wervels. Als de kinderen eenmaal een jaar of twintig zijn, krijgen ze serieuze klachten.” Artsen slaan dan ook alarm, want een bochel of hernia worden steeds alledaagser. “Vooral jongeren zijn letterlijk vergroeid met hun telefoon.”

Voorkomen, want genezen is geen optie

Als je geluk hebt ben je enkel oververmoeid en herstelt je ‘WhatsApp-vinger’ of ‘tabletnek’ binnen enkele dagen tot aan 6 weken (!) tijd. Helaas belandt een steeds groter aantal kinderen bij de therapeut met deze symptomen. Gelukkig zijn er oplossingen. Zo kun je blog-app-teller-bewegingenbijvoorbeeld de basisschool ertoe bewegen om een therapeut van ‘Zit met Pit’ een dag langs te laten komen om kinderen vanaf groep 5 bewust te worden van een goede houding. Ook zijn er diverse apps die bijhouden hoe vaak en hoeveel je met je
telefoon bezig bent. De apps proberen je met beloningen en waarschuwingen bewust te maken van je smartphonegebruik. Voor een tablet zou je een tablet stand aan kunnen schaffen.

De oplossingen klinken misschien wat overdreven, maar in Zuid Korea zijn inmiddels smartphone-afkickklinieken; zullen wij het hier niet zo ver laten komen? Vandaar mijn boodschap: denk alsjeblieft goed om de houding, en dus de gezondheid, van onze volgende generatie; anders dragen zij de pijnlijke gevolgen de rest van hun leven mee.

Ik ben erg benieuwd wat jij eraan doet om het smartphonegebruik in toom te houden! Wil je je ervaring in de reacties delen? Ik denk dat je daar een flink aantal mensen mee zult helpen.

 

Door Jan-Willem Maris

Alle reacties tonen (2)

2 reacties op “Gaat jouw kind straks ook gebukt onder een tabletnek?”

  1. Avatar Serge schreef:

    Wij leren onze kinderen de geneugten en de gevaren van media(gebruik). Leren is goed en herhalen ook, maar praktijk is de beste leermeester. Ik heb de meeste mediadragers op een rijtje gezet en op gevoel de maximale gebruiksduur (achter elkaar en per week) bepaald. Samen met mijn vrouw (essentieel!) laten we onze kinderen op een lijst invullen hoeveel gebruik ze van een mediasoort maken. Dat is niet gemakkelijk, zeker niet met pubers. Maar omdat we er vroeg mee begonnen zijn, is het te doen. De media zijn standaard in ons beheer en om het controleerbaar te houden, mogen onze kinderen het vragen als ze hun DS/telefoon e.d willen gebruiken (bellen/sms-en doen ze nauwelijks) als ze meteen opschrijven wat ze gaan doen en het weer inleveren als ze klaar zijn. Wekelijks samen het gebruik nakijken is belangrijk. We zijn matig met sancties. Maar als het structureel dreigt mis te gaan, nemen we die wel.

    Buitenshuis is het niet of lastig te controleren. Hierover communiceren met andere volwassenen/ouders en herhalen werkt wel goed om de bewustwording te vergroten. Vroeg beginnen, eigen ervaring laten opdoen en terugverwijzen naar de kennis die ze vooraf hebben gekregen, werkt volgens mij het beste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



Awards